بیماری تب دنگی دهههاست که چون سایهای بر سر تایلند و جنوب شرق آسیا سنگینی میکند؛ ویروسی که توسط پشهها منتقل میشود و بدن را به لرزه و تبی جانکاه میاندازد. درمانهای دارویی موجود، بهویژه پادتنهای مونوکلونال، ساختاری بهغایت حساس دارند و اگر تنها چند ساعت در دمای محیط بمانند، کارایی خود را از دست میدهند. در مناطقی که یخچالهای بیمارستانی کمیاب و برق ناپایدار است، این داروهای گرانبها پیش از رسیدن به دست بیمار، در میان راه تبخیر میشوند.
پژوهشگران آژانس ملی توسعه علم و فناوری تایلند (NSTDA) با درک این محدودیت، سیستم دارورسانی جدیدی ابداع کردهاند. آنها پادتنهای ضد ویروس دنگی را درون نانوذرات محصور کردهاند. این پوشش، پادتن را در برابر نوسانات دمایی محافظت کرده و اجازه میدهد دارو با هزینهای اندک و بدون نیاز به تجهیزات پیچیده، مستقیماً به هدف حمله کند.
یونسکو این طرح را به عنوان یکی از دستاوردهای شاخص در برنامه "دهه بینالمللی علوم برای توسعه پایدار" انتخاب کرده است. این انتخاب نشان از تغییری در نگاه جهانی دارد؛ جایی که علم نه در پی پیچیدگیهای تجملی، بلکه در جستجوی راهحلهای انسانی برای دردهای بومی است. نتایج کامل این پژوهش قرار است در کنفرانس سالانه NAC2026 در پارک علمی تایلند ارائه شود.
اینجا صحبت از یک پیشرفت انتزاعی نیست؛ صحبت از نجات پادتنی است که باید در کیف یک بهورز، در مسیرهای صعبالعبور و زیر آفتاب سوزان سالم بماند. پژوهشگران بیوتک با این زره نانومتری، فاصلهی میان آزمایشگاههای پیشرفته و کلینیکهای دورافتادهی روستایی را کوتاهتر کردهاند.