دانشمندانی که این مطالعه را در نشریات تخصصی European Journal of Taxonomy و Zootaxa منتشر کردهاند، ساعتها در میان بوتههای خاردار و شکاف سنگها به جستوجو پرداختند. آنها گونهای را یافتند که اکنون Mogrus shushka نامیده میشود؛ موجودی که برخلاف بسیاری از همنوعانش، نه تنها از گرمای شدید بیابان ثار نمیگریزد، بلکه در رطوبت بسیار کم و دمای طاقتفرسای این منطقه به تکامل رسیده است. نام «شوشکا» در زبان سانسکریت به معنای خشک است و به درستی پیوند این موجود را با زیستگاه محبوبش بیان میکند.
این پژوهش تنها به بیابان محدود نماند. تیم تحقیق با گسترش دامنه جستوجوی خود به مناطق پونا در ایالت مهاراشترا و اودایپور، موفق شدند سه گونه دیگر به نامهای Mogrus pune، Langelurilus sahyadri و Langelurilus udaipurensis را به فهرست تنوع زیستی جهان اضافه کنند. آنچه این جستوجو را به نتیجه رساند، بررسیهای میکروسکوپی دقیق روی اندامهای تولیدمثل این عنکبوتها بود؛ تنها راهی که میتوان میان گونههایی چنین شبیه به هم، تفاوتی علمی قائل شد.
مشاهده این موجودات در محیط طبیعیشان، نبوغ طبیعت را در سازگاری نشان میدهد. عنکبوتهای جهنده برای به دام انداختن شکار، تاری نمیتنند؛ در عوض، آنها با تغییر ناگهانی فشار داخلی مایع بدنشان، با سرعتی خیرهکننده به سمت طعمه میجهند. تنها یک تار نقرهای و ظریف در پی آنها باقی میماند که به عنوان طناب نجات عمل میکند تا در صورت خطا در پرش، میان زمین و هوا معلق بمانند.
ثبت این گونههای جدید در آرشیوهای علمی، فراتر از نامگذاری چند موجود کوچک است. این دستاورد نشان میدهد که حتی در مناطق حفاظتشدهای که سالها مورد مطالعه بودهاند، هنوز گوشههایی تاریک وجود دارد که علم به آنها راه نیافته است. نمونههای جمعآوری شده اکنون در محلول اتانول در مخازن ملی هند نگهداری میشوند تا برای نسلهای آینده، گواهی بر تنوع شگفتانگیز حیات در خشکترین نقاط زمین باشند.