این حضور، ثمره بیست سال تلاش صبورانه دکتر ماکسیمیلیانو کوواس و آرنولدو تورس است. آنها که خود در میان خانوادههای کارگر مزرعه بزرگ شدهاند، میدانستند که در ایالت کالیفرنیا با وجود جمعیت ۴۰ درصدی لاتینتبارها، تنها ۶ درصد پزشکان از این تبار هستند. قانون سال ۲۰۰۲ که اجازه میداد پزشکان آموزشدیده در مکزیک پس از گذراندن دورههای تکمیلی در بیمارستانهای کالیفرنیا طبابت کنند، سالها در راهروهای اداری معطل مانده بود.
دکتر مورنو، متخصص زنان و زایمان که در مکزیکوسیتی تحصیل کرده، اکنون یکی از ۲۴ پزشکی است که در مناطق روستایی کالیفرنیا از جمله شهرستانهای فرسنو و کرن مستقر شدهاند. او با کلماتی ساده و لحنی آشنا، اعتماد را به اتاقی بازگرداند که پیش از آن برای بیماران، فضایی غریبه و هراسآور بود.
برای مارتا، این برخورد فراتر از یک نوبت پزشکی معمولی بود. او پیش از این در مراجعه به پزشکان انگلیسیزبان، هرگز نتوانسته بود از غمی که در سینه داشت سخن بگوید. اما وقتی دکتر مورنو با او به زبان خودش و با درک ظرافتهای فرهنگیاش صحبت کرد، مارتا از سقط جنینی گفت که ماهها بهتنهایی سوگوارش بود. این گشودگی، نه با ابزارهای جراحی، بلکه با قدرت کلماتی که بوی وطن میدادند ممکن شد.
برنامهریزان این طرح در نظر دارند تعداد این پزشکان را در چرخههای ۱۵ ساله به ۱۵۰ نفر برسانند و روانپزشکانی را نیز به این جمع اضافه کنند که به زبانهای بومی مکزیک مانند میکستک و زاپوتک مسلط باشند. هدف آنها ساده و در عین حال دشوار است: اینکه هیچ کارگری در میان مزارع وسیع کالیفرنیا، به دلیل ناتوانی در بیان درد خود، در تنهایی رنج نکشد.