داوران کمیسیون اروپا در پنجم دسامبر، ساراگوسا را از میان چندین فینالیست برگزیدند تا شانزدهمین برنده این رقابت سالانه باشد. آنچه این شهر را متمایز کرد، نه یک پروژه منفرد، بلکه تدوین یک «دستورالعمل جامع دسترسپذیری» در سال ۲۰۲۳ بود که استانداردهای سختگیرانهای را برای تمام ساختمانهای مسکونی و تجاری جدید وضع کرد. این شهر آموخته است که چگونه تکنولوژی را در خدمت حرکت قرار دهد؛ چراغهای راهنمایی در ساراگوسا به سیستمی مجهزند که تنها با نزدیک شدن تلفن همراه یک فرد نابینا و از طریق بلوتوث، صدای راهنما را فعال میکنند تا آرامش صوتی خیابان حفظ شود.
در خیابانهای شهر، خط یک تراموا به طول ۱۲.۸ کیلومتر نمونهای از مهندسی انسانی است. تمامی ۲۵ ایستگاه این خط به گونهای طراحی شدهاند که کف تراموا دقیقاً همسطح سکو قرار میگیرد و فاصله میان شهروند و وسیله نقلیه را به صفر میرساند. شهرداری ساراگوسا حتی فراتر از فضاهای عمومی رفته و با تخصیص بودجه به انجمنهای محله، نصب رمپ و آسانسور در آپارتمانهای قدیمی ساختهشده پیش از دهه ۱۹۸۰ را تسهیل کرده است.
این تحول تنها محصول یک تصمیم سیاسی نیست، بلکه نتیجه همکاری نزدیک با سازمان CERMI، نهاد ناظر بر حقوق معلولان در اسپانیا است. اتوبوسهای جدید شهر اکنون به رمپهای الکترونیکی و نمایشگرهایی با کنتراست بالا مجهزند تا سفر شهری برای هیچکس به یک چالش فرساینده تبدیل نشود. در ساراگوسا، حرکت دیگر یک امتیاز نیست، بلکه حقی است که در تار و پود شهر تنیده شده است.