پژوهشگران مؤسسه فیوکروز در ریو دو ژانیرو، پروتکلی را به ثمر رسانده‌اند که بر آزمایش‌های سریع و کم‌هزینه متکی است. پیش از این، ساکنان حاشیه رودخانه‌ها در ایالت پارا باید ساعت‌ها راه را با قایق برای رسیدن به یک مرکز درمانی طی می‌کردند؛ سفری دشوار که اغلب به دلیل دوری راه ناتمام می‌ماند. اکنون، تیم‌های پزشکی مؤسسه اواندرو چاگاس در بلم، آزمایشگاه را به قلب جنگل آورده‌اند. تنها یک قطره خون از سر انگشت کافی است تا در مدتی کوتاه، ابتلای فرد به بیماری چاگاس یا لیشمانیوز احشایی مشخص شود.

این مراقبت‌های پزشکی بر دوش پرستارانی است که با قایق‌های دولتی موسوم به Unidades Básicas de Saúde Fluviais در شاخه‌های فرعی آمازون تردد می‌کنند. آن‌ها به خانه‌هایی می‌روند که زندگی در آن‌ها با آهنگ رودخانه تنظیم شده است؛ جایی که میوه آکایی غذای اصلی است، اما گاهی ناخواسته انگل‌های کشنده را به سفره‌ها می‌آورد. تشخیص سریع در این مناطق، نه یک دستاورد فنی، بلکه به معنای آغاز بلافاصله درمان برای کسانی است که پیش‌تر در آمارهای رسمی نادیده گرفته می‌شدند.

قایق‌های پزشکی به پنل‌های خورشیدی مجهز شده‌اند تا یخچال‌های حامل دارو را در دمای دقیق ۲ تا ۸ درجه سانتی‌گراد نگه دارند. وقتی نتیجه آزمایش روی نوار کوچک کیت ظاهر می‌شود، بیمار بلافاصله در برنامه‌های درمانی تحت حمایت سازمان بهداشت پان‌امریکن ثبت‌نام می‌شود. این دقت در عمل و پافشاری بر رساندن دارو به دورترین کلبه‌های چوبی، نشان از تعهدی انسانی دارد که فراتر از اعداد و ارقام، به حقِ تندرستی در دورافتاده‌ترین نقاط زمین معنا می‌بخشد.