او در اواخر مارس ۲۰۲۶، مسافت طولانی میان اسپانیا و کرهجنوبی را پیمود تا در یکی از معتبرترین رویدادهای تجهیزات پزشکی جهان شرکت کند. هدف او ساده اما عمیق بود: اطمینان از اینکه بیمارانش در یک منطقه غیرشهری، از همان دقتی در درمان بهرهمند شوند که در بزرگترین پایتختهای جهان در دسترس است. سگورا در میان غرفههایی که بیش از چهل هزار متر مربع را اشغال کرده بودند، به دنبال ابزارهایی برای بازسازی بافتها و فیزیوتراپی دقیق میگشت.
برای او، این سفر یک انتخاب حرفهای میان شواهد علمی و موجهای گذرا بود. او باور دارد که تندرستی نباید به جغرافیای محل سکونت محدود شود. درمانگاه او که از سال ۲۰۱۳ فعالیت میکند، اکنون به دنبال جذب رباتهای بازتوانی و دستگاههای تشخیص پیشرفتهای است که پیشتر تنها در مراکز تحقیقاتی بزرگ دیده میشدند.
تعهد سگورا به جامعه کوچک خود در میگوئلتورا، معنای تازهای به مراقبتهای بهداشتی محلی میبخشد. او با حضور در نشستهای تخصصی سئول، بر این واقعیت تأکید کرد که تخصص در فیزیوتراپی، زمانی که با فناوریهای نوین پیوند میخورد، میتواند کیفیت زندگی افرادی را که فرسنگها دورتر از آزمایشگاههای پیشرفته زندگی میکنند، دگرگون سازد. این حرکت، نه یک جاهطلبی تجاری، بلکه تلاشی انسانی برای برابری در حق دسترسی به درمان است.