بیماری مزمن کلیه در مناطق روستایی هند مانند سایهای بیصدا حرکت میکند. کشاورزانی که زیر آفتاب تند، خوشههای نارگیل و بادام هندی را در منطقه سریکاکولام برداشت میکنند، اغلب تا زمانی که بدنشان به مرز فروپاشی نرسد، از فرسودگی اندامهای درونی خود بیخبر میمانند. برای این مردم، فاصله تا نزدیکترین متخصص نه فقط با کیلومترها، بلکه با فقر و نبود امکانات سنجیده میشود.
دکتر کریشنا با بهرهگیری از هوش مصنوعی، شکافی عمیق را در نظام سلامت هند نشانه رفته است. در کشوری که برای هر ۷۰۰ هزار نفر تنها یک پزشک متخصص کلیه وجود دارد، تشخیص زودهنگام معمولاً فدای بروکراسی و هزینههای سنگین آزمایشگاهی میشود. اما این ابزار جدید که در مراکز بهداشت محلی مستقر شده، نتایج را در کمتر از ده دقیقه آماده میکند و بلافاصله توصیههای درمانی شخصیسازی شده را در اختیار بیمار قرار میدهد.
نتایج این طرح آزمایشی تکاندهنده بود؛ تقریباً تمام کسانی که مورد آزمایش قرار گرفتند، از بیماری خود بیاطلاع بودند. در میان بیماران دیابتی، ۶۰ درصد دچار آسیبهای کلیوی شده بودند و بیش از یکچهارم آنها در مراحل پیشرفته بیماری قرار داشتند. این ارقام نشان میدهد که بیماری پیش از آنکه راهی به پروندههای پزشکی پیدا کند، در سکوت پیشروی کرده است.
اهمیت این اقدام در سادگی آن نهفته است. دکتر کریشنا با انتقال دانش تخصصی به یک ابزار دیجیتال در مراکز بهداشت اولیه، حق انتخاب را به مردمی بازگردانده است که پیش از این، تنها زمانی با واقعیت روبرو میشدند که راهی جز دیالیزهای گرانقیمت و جانفرسا باقی نمانده بود. اکنون، یک قطره خون و ده دقیقه انتظار، میتواند سرنوشت یک خانواده را تغییر دهد.