در سالن‌های دانشگاه SRM، جایی که زمانی تنها زمین‌های کشاورزی آماراواتی بود، حالا صدای ملایم خنک‌کننده‌های رایانه‌ای شنیده می‌شود که با همکاری استارتاپ Qubit Force برپا شده است. این ماشین، برخلاف نمونه‌های پیشین که تنها از راه دور و از طریق ابر (Cloud) قابل دسترس بودند، به پژوهشگران اجازه می‌دهد تا الگوریتم‌های خود را بر روی سخت‌افزار واقعی و نه صرفاً شبیه‌سازهای رایانه‌ای، اجرا کنند. نایدو که دهه‌ها پیش زیرساخت‌های فناوری حیدرآباد را بنا نهاده بود، اکنون در پیوندی میان دولت و بخش خصوصی، دسترسی به این قدرت پردازشی را حق عمومی نسل جدید می‌داند.

تا پیش از این، حدود ۴۰ استارتاپ کوانتومی هند که بیشتر در بنگلور و پونا متمرکز بودند، در محدودیت‌های نرم‌افزاری و رمزنگاری باقی مانده بودند. فقدان سخت‌افزار بومی، پژوهشگران را به شبیه‌سازهایی مانند QSim وابسته کرده بود که رفتارهای کوانتومی را بر روی ابررایانه‌های کلاسیک بازسازی می‌کردند. اکنون اما، با این گشایش، مسیر برای تشخیص‌های پزشکی با کمک هوش مصنوعی و بهینه‌سازی کشاورزی هموار شده است.

اهمیت این لحظه در حذف نگهبانان علم نهفته است. در دنیایی که فناوری‌های استراتژیک معمولاً پشت درهای بسته نگاه داشته می‌شوند، تصمیم برای «دسترسی آزاد» دادن به یک ابزار ملی، نشان از باوری عمیق به توانمندی فردی دارد. در آماراواتی، شهری که خود از نو بر روی نقشه‌ها ترسیم شده، حالا دانشجو یا پژوهشگری مستقل می‌تواند وارد آزمایشگاه شود، پشت میز بنشیند و با لمس کلیدها، بخشی از معمای پیچیده ماده را حل کند.