در اواسط آوریل، این سکوت با ورود فناوری جدیدی شکسته شد که پیش از این تنها در صنایع دفاعی و هوافضا برای شناسایی اهداف متحرک به کار میرفت. مهندسان شرکت SINGULAR THINGS، ستونهایی مجهز به حسگرهای پیشرفته را در کنار خطکشیهای عابر پیاده نصب کردهاند. این دستگاهها با گسیل امواج نوری نامرئی، سرعت و فاصله خودروهای نزدیکشونده را با دقتی میلیمتری محاسبه میکنند. اگر رانندهای قصد توقف نداشته باشد، سیستم بلافاصله از طریق سیگنالهای صوتی یا لرزشی، عابری را که دارای معلولیت بینایی یا شنوایی است، از خطر قریبالوقوع آگاه میکند.
اهمیت این ابزار در ساختار منحصربهفرد لاسروساس نهفته است؛ شهری که مدیریت ترافیک خود را به بیش از صد میدان سپرده و در هیچکجای آن چراغ راهنمایی یافت نمیشود. در چنین فضایی، امنیت عابر پیاده تماماً به قدرت تشخیص او و وظیفهشناسی راننده بستگی دارد. اکنون، این سیستم که WALKERPISA نامیده شده، به عنوان یک ناظر بیطرف عمل میکند تا شکاف میان این دو را پر کند.
خوسه دهلا اوز، شهردار این شهر، در کنار خسوس هرناندز گالان از بنیاد ONCE، بر این باورند که تکنولوژی باید در خدمت انسانیترین نیازها باشد. برخلاف دوربینهای معمولی که در باران یا تاریکی شب کارایی خود را از دست میدهند، حسگرهای لیزری این سیستم در هر شرایط جوی به نگاهبانی خود ادامه میدهند. برای کسی که نمیتواند چراغهای ترمز خودرو را ببیند، این نبضهای نوری نامرئی، همان دستِ حمایتگری است که در لحظه حساس، او را از حرکت باز میدارد.
این دوره آزمایشی که دو ماه و نیم به طول میانجامد، دادههای حیاتی را برای آیندهای جمعآوری میکند که در آن خیابانها برای همه، فارغ از تواناییهای جسمیشان، به یک اندازه امن باشند. در دنیای پرشتابی که ماشینها بر فضاها مسلط شدهاند، این سیستم کوچک، انتخابی آگاهانه برای بازپسگیری حق حرکت در امنیت کامل است.