ایده این پروژه که «بریل-مث» (Braille-Math) نام گرفته است، در سال ۲۰۲۴ در کلاسهای رباتیک مدرسه دولتی آنها جوانه زد. پائولا و راکل با مشاهده دشواریهای همکلاسیهای خود در حل مسائل ریاضی، تصمیم گرفتند یک ماشینحساب معمولی را با استفاده از بردهای آردوینو بازطراحی کنند. آنها دکمههای برجستهای را طراحی کردند که با الفبای بریل سازگار بود و سیستمی را اضافه کردند که پاسخها را به صورت صوتی پخش میکرد.
آنچه این ابزار را از نمونههای تجاری متمایز میکند، سادگی و قیمت تمامشده آن است. در حالی که مدلهای مشابه در بازارهای جهانی با قیمتهای گزاف عرضه میشوند، این دو نوجوان با استفاده از سختافزارهای متنباز، وسیلهای ساختند که در هر کارگاه مدرسهای قابل تولید است. آنها برای ارائه این طرح در کنفرانس بینالمللی دانشمندان جوان، زبان انگلیسی را آموختند تا بتوانند صدای دانشآموزان پارانا را به گوش داوران بینالمللی برسانند.
در آوریل ۲۰۲۶، پائولا و راکل به دهلی نو سفر کردند تا در میان نخبگان جوان جهان، از طرح خود دفاع کنند. فلاویا کاسول، معلم راهنمای آنها، این موفقیت را گواهی بر توانایی مدارس دولتی در تغییر مسیر زندگی انسانها میداند. برای این دو دختر، حضور در هند تنها یک رقابت علمی نبود، بلکه لحظهای بود که در آن اراده دو نوجوان برای عدالت آموزشی، مرزهای جغرافیایی را درنوردید.
پائولا این تجربه را تحقق یک رویای بزرگ توصیف میکند؛ رویایی که از یک قطعه پلاستیکی برجسته و یک صدای ضبط شده شروع شد و به صحنهای جهانی ختم گشت. این پروژه نشان داد که گاهی برای حل بزرگترین مشکلات، نیازی به آزمایشگاههای پیشرفته نیست، بلکه کافی است کسی با دقت به نیازهای پنهان همنوع خود گوش بسپارد.