تیمی متشکل از گیاهشناسان بنیاد گیاهان بومی مجمعالجزایر و دانشگاه سامودرا، هنگام پیمایش در شیبهای تند پارک ملی، متوجه تفاوتهای بنیادین این گیاه با دیگر اعضای خانواده «هویا» شدند. بارزترین ویژگی این گونه، گلهای کوچک آن است که با پوششی ظریف از کرکهای ریز سفید پوشیده شدهاند؛ جزئیاتی که لمس آنها زیر انگشتان کاشفان، گویای یافتن موجودی یگانه بود. این گیاه «اپیفیت» برای بقای خود به خاک وابسته نیست، بلکه رطوبت و مواد مغذی را مستقیماً از هوای اشباعشده جنگل و بارانهای سیلآسای منطقه جذب میکند.
نامگذاری رسمی این گیاه در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۲۶ در مجله گیاهشناسی Telopea به ثبت رسید. این کشف ثمره همکاری مشترک نهادهای علمی منطقهای و فعالان حفاظت از تنوع زیستی در اندونزی است که سالها وقت خود را صرف مطالعه زیستبومهای تالابی و کوهستانی کردهاند.
وزارت جنگلداری اندونزی با تایید این یافته، یادآور شد که شناسایی هر گونه جدید در چنین ارتفاعاتی، بر ضرورت حفظ جنگلهای بکر تاکید دارد. جزیره بورنئو با داشتن بیش از ۱۵ هزار گونه گیاه گلدار، همچنان یکی از معدود نقاط زمین است که در آن، نگاه دقیق یک پژوهشگر میتواند به فصلی تازه در کتاب تاریخ طبیعی منجر شود. این گیاه که اکنون نام کوهستان محل تولدش را بر دوش میکشد، نشانهای است از حیات پیچیدهای که در سکوت طبقات فوقانی جنگل جریان دارد.