هرد در سال ۲۰۰۷ به ارتش پیوست و دو بار در عراق و یک بار در افغانستان خدمت کرد. در تابستان ۲۰۱۳، در مأموریتی برای خنثیسازی بمبهای کنار جادهای در استان لوگر، بمبی در نزدیکی او منفجر شد. او از آن انفجار با آسیب مغزی و نشان قلب ارغوانی بازگشت. تا همین اواخر، او و همسرش دانیل و فرزندانشان نزد خویشاوندان زندگی میکردند و دنبال خانهای برای خودشان میگشتند.
هرد به شبکهٔ اسپکتروم نیوز گفت: «اینکه از یک اتاقخواب به خانهٔ خودمان میرویم، برای من معنای زیادی دارد.» در روز مراسم، سهم مردم محله در ساختن خانهاش را «باورنکردنی» خواند و گفت نمیتواند وسعت آن را در کلمات بگنجاند.
یک ساعت بعد، کارسون شاو به خانهٔ کناری رسید. او در سال ۲۰۱۹ به ارتش پیوست و شش سال در گردان یکم رنجر خدمت کرد. مأموریتهایش او را به عراق، سوریه و آفریقا برد. در پاییز ۲۰۲۴، تصادفی در حین خدمت او را از کمر به پایین فلج کرد. شاو اکنون مالی و اقتصاد میخواند و قصد دارد سازمانی غیرانتفاعی راه بیندازد که برای افراد دارای معلولیت امکان تفریحات آبی فراهم کند. او همراه همسرش آنالیزا آمده بود و آن روز را یکی از روزهای ویژهٔ زندگی خانوادهاش نامید.
این دو خانه را بخش غرب فلوریدای شرکت ساختمانی پالتگروپ در قالب برنامهٔ Built to Honor ساخته است. این برنامه با همکاری سازمان غیرانتفاعی Building Homes for Heroes اجرا میشود. این نخستین بار بود که این بخش از شرکت، دو کهنهسرباز را همزمان صاحب خانه میکرد. تونی کامپانو، معاون تدارکات این بخش، گفت همراهی با کهنهسربازان در خانهای که دیوارهایش با یادداشتهای دستنویس پوشیده شده، تجربهای بسیار تأثیرگذار است.
سازمان Building Homes for Heroes را اندی پوخول در سال ۲۰۰۶ بنیان گذاشت. او پس از حملات یازده سپتامبر در عملیات نجات در محل برجهای مرکز تجارت جهانی داوطلب شده بود. پوخول اکنون مدیریت این سازمان را بدون دریافت حقوق بر عهده دارد. برنامهٔ Built to Honor به خانوادههای سربازان جانباخته نیز خانه اهدا میکند.
ساخت این دو خانه از اوایل تابستان آغاز شده است. قرار است تا ماه نوامبر تمام شوند و دو خانواده پیش از روز شکرگزاری به آنها نقل مکان کنند. وقتی دیوارها کامل شوند، دیگر کسی آن جملهها را نخواهد دید، اما پیامها همچنان پشت دیوار خانهها خواهند ماند.
«اینکه از یک اتاقخواب به خانهٔ خودمان میرویم، برای من معنای زیادی دارد.»