این جست‌وجوی صبورانه بخشی از برنامه بزرگ «بازخوانی سیاره» است که توسط موزه ملی تاریخ طبیعی پاریس اجرا می‌شود. ژولین تورولت، مدیر مرکز تخصصی پاتری‌نات، مسئولیت هماهنگی بخشی را بر عهده داشت که روی زمین و در میان پوشش گیاهی جزیره متمرکز بود. او و تیمش به جای جست‌وجوی موجودات بزرگ و چشم‌گیر، نگاه خود را به سمت «تنوع زیستی نادیده گرفته شده» چرخاندند؛ موجوداتی کوچک مانند بی‌مهرگان، حشرات و قارچ‌ها که ۹۵ درصد از گونه‌های جانوری زمین را تشکیل می‌دهند اما اغلب از دید علم پنهان می‌مانند.

پژوهشگران برای شکار این ساکنان مخفی، از روش‌های متنوعی بهره بردند؛ از برپایی پارچه‌های سفید درخشان در دل شب برای جذب حشرات پرنده تا بررسی دقیق خاک‌برگ‌ها در ارتفاعات توده‌کوه مونته چینتو. یکی از درخشان‌ترین یافته‌های این سفر، شناسایی گونه‌ای از بید ابوالهول با نام علمی Hyloicus corsica بود که نامش پیوندی ابدی با جنگل‌های کاج این جزیره دارد.

دقت علمی این پروژه تنها به مشاهده چشمی محدود نبود. تیم اعزامی با استفاده از تکنیک بارکدگذاری DNA، توالی‌های ژنتیکی نمونه‌ها را استخراج کردند تا با پایگاه‌های داده جهانی تطبیق دهند. این کار دقیق، به آن‌ها اجازه داد تا میان گونه‌هایی که در ظاهر کاملاً مشابه به نظر می‌رسند، تمایز قائل شوند. به عنوان مثال، مگس گلزار Lejops vittatus برای نخستین بار در این جزیره شناسایی شد، کشفی که نقشه پراکندگی این حشره را در اروپا بازنویسی کرد.

اما برای تورولت، این اعداد و نام‌های لاتین فراتر از یک فهرست علمی ساده هستند. او معتقد است که این داده‌ها ابزاری حیاتی برای مدیران مناطق حفاظت شده فراهم می‌کند تا برنامه‌های حفاظتی خود را با واقعیت‌های موجود در طبیعت منطبق کنند. این شناسنامه علمی، در واقع آرشیوی برای نسل‌های آینده است؛ سندی از آنچه امروز در این جزیره نفس می‌کشد تا آیندگان بدانند از چه میراثی باید پاسداری کنند.