دره کیلومبرو در تانزانیا، پهنهای وسیع است که حیات رودخانه بزرگ روفیجی به آن بستگی دارد. با این حال، گسترش مزارع نیشکر و ذرت طی سالیان اخیر، تعادل این تالاب بینالمللی را برهم زده بود. در این میان، خواهر اوزبیا و همراهش خواهر ناریسیسا کیلنگا، مزارع آزمایشی کوچکی را در زمینهای متعلق به کلیسا برپا کردهاند تا به کشاورزان محلی نشان دهند که درخت، رقیب محصول نیست، بلکه نگهبان آن است.
آنها به جای سخنرانی در اتاقهای دربسته، بیل به دست گرفته و در کنار مردم محلی، شیوههای زراعت جنگلی را تمرین میکنند. این مزارع کوچک اکنون به الگوهایی تبدیل شدهاند که در آن ریشههای درختان، مانع از شسته شدن خاک در فصل باران و خشکی مفرط در ماههای گرم میشوند.
کشاورزانی که پیشتر قطعات کوچک یک یا دو هکتاری خود را با روشهای سنتی اداره میکردند، اکنون برای مشاهده نتایج این همزیستی در زمینهای کلیسا گرد هم میآیند. تماشای تاج درختانی که از میان مزارع سر برآوردهاند، برای اهالی روستا تنها یک تغییر منظره نیست؛ این منظرهای است که امنیت غذایی آنها را در برابر تغییرات اقلیمی مقاومتر میکند.
خواهر اوزبیا بدون تکیه بر آمارهای پیچیده، با هر نهالی که در خاک مینشاند، به ساکنان دره میآموزد که چگونه میتوان از زمین بهره برد بی آنکه حرمت آن را از بین برد. در این گوشه از آفریقای زیرصحرا، بازسازی طبیعت نه با قراردادهای بزرگ، بلکه با دستان زنی آغاز شده که معتقد است مراقبت از زمین، شکلی از عبادت است.