دکتر اومشکومار ال. تیواری و روهان مایتی از هرباریوم ملی مرکزی، در جریان پیمایشهای میدانی خود به این درختچه چندساله برخوردند که با گلهای کرمرنگ و میوههای زیتونیاش، تفاوت آشکاری با گونههای تجاری منطقه داشت. ویژگی متمایز این گیاه که اکنون با نام علمی Actinidia indica شناخته میشود، الگوی مشبک و خاصی است که بر سطح پوست میوههای کوچک آن نقش بسته است؛ جزییاتی که تنها با نگاهی دقیق و تخصصی از میان پوشش گیاهی انبوه منطقه تشخیص داده شد.
این کشف در منطقهای صورت گرفت که ساکنان بومی آن، قوم آپاتانی، قرنهاست با روشهای سنتیِ کشاورزی و جنگلداری، تعادل محیط زیست را حفظ کردهاند. در حالی که ایالت آروناچال پرادش به عنوان بزرگترین تولیدکننده کیوی در هند شناخته میشود، تمامی مزارع آن تاکنون میزبان گونههایی بودند که از چین وارد شده بودند. یافتن این خویشاوند وحشی در قلب جنگلهای هند، نشان از غنای ناشناختهای دارد که در لایههای زیرین اکوسیستم هیمالیا نهفته است.
با اضافه شدن این گونه، شمار جهانی گونههای سرده کیوی به عدد ۵۶ رسید. برای پژوهشگرانی که روزهای متمادی را در شیبهای تند و هوای مرطوب شرق هند سپری کردند، این میوههای کوچک زیتونیرنگ چیزی بیش از یک یافته علمی ساده هستند. آنها گواهی بر این واقعیتاند که حتی در مناطقی که گمان میرود تمام زوایایشان پیموده شده، طبیعت هنوز میتواند با ظرافتی خیرهکننده، برگی تازه برای تماشا بگشاید.