تعاونی در سال ۲۰۲۱ شکل گرفت، پس از آنکه اعضایش کارگاههای ایمجین بنیاد اطلس بلند را به پایان رساندند. یک سال بعد کلاس سوادآموزی خانوادگی در روستا آغاز شد. وقتی حمایت مالی قطع شد، زنان تصمیم گرفتند خودشان ادامه دهند — بدون دستمزد، بدون معلم رسمی، هر هفته. دلیلش ساده بود: کسبوکارشان بزرگ میشد و کسی باید فاکتورها را میخواند و فروش را دنبال میکرد.
دریوش میگوید: «زمان مانند طلا گرانبهاست. اگر خوب از آن استفاده کنی، موفق میشوی.» شرکت در کلاسها و سپس یک کارگاه بازاریابی الکترونیکی در چارچوب برنامه «کشاورز به کشاورز» فروش را گسترش داد، از جمله به فروش اینترنتی. قالیها همان قالیها بودند؛ آنچه تغییر کرد، توانایی زنان در رساندن آنها به خریدار بود.
زمین نهالستان بنیاد در همین روستا، در کنار زیارتگاه ربی رافائل هاکوهن، از سوی جامعه یهودی مراکش اهدا شد و از سال ۲۰۱۲ نهال درختان میوه در آن پرورش مییابد. نگهبانان مسلمان نسلهاست از قبرستان آنجا مراقبت میکنند. نقشهایی که بافندگان میبافند، به گفته خودشان، همین حافظه را تکرار میکنند.
استان الحوز نامی است که جهان آن را از شبی در سال ۲۰۲۳ به یاد دارد: زلزلهای به بزرگی ۶٫۸ که نزدیک به سه هزار کشته و حدود شصت هزار خانه ویران بر جای گذاشت. تقویم چنین رقم خورده که سالگرد آن شب با روز جهانی سوادآموزی یکی است. در آکریش، در همین روز، زنانی دور یک میز مینشینند و حروف را دنبال میکنند.