روزما زنی عادی با زندگیای پرمشغله است. با دین روزما ازدواج کرده، مربی والیبال است و سه فرزند دارد. او برای اهدای کلیه با Give Life Alberta تماس گرفت. تیم این سازمان به او گفت که میتواند بخشی از جگرش را هم اهدا کند، ولی به یک شرط: اهدای جگر باید پیش از کلیه انجام شود، نه بعد از آن.
ارزیابیهای پزشکی برای اهدای جگر حدود سه ماه طول کشید. در ۲۰۲۱، در بیمارستان دانشگاه آلبرتا، بخشی از جگر او به نوزادی پیوند زده شد که روزما هرگز او را ندید. اهدا ناشناس بود. آن زمان فرزندانش یازده، نه و نه ساله بودند. شش روز در بیمارستان ماند. روزهای اول حالت تهوع داشت و بهسختی غذا میخورد. اما جگر عضوی است که دوباره رشد میکند و جگر او ظرف حدود سه ماه تقریباً به اندازهٔ طبیعیاش برگشت.
پس از آن باید دو سال صبر میکرد؛ این فاصله میان دو جراحی الزامی است. در ۲۰۲۳ کلیهاش را اهدا کرد، این بار هم ناشناس، به بیماری که زیر دیالیز بود. این اهدا برای روزما معنایی شخصی داشت: او آن را به یاد مادر یکی از دوستان خانوادگیشان انجام داد، زنی که قرار بود کلیه دریافت کند اما پیش از پیوند درگذشت. این بار فقط دو روز در بیمارستان ماند و دو هفته بعد دوباره ورزش سبک را شروع کرده بود.
در سراسر کانادا فقط چند نفر مانند روزما دو بار در زمان حیات عضو اهدا کردهاند. او در هفتهٔ آگاهیرسانی دربارهٔ اهدای عضو از افراد زنده داستانش را بازگو کرد، به این امید که دیگران هم به این کار فکر کنند.
کاساندرا گارنو، هماهنگکنندهٔ اهداکنندگان زنده در Give Life Alberta، این را ساده و بیپیرایه میگوید:
«میتوانید یک کلیه یا بخشی از جگرتان را اهدا کنید و همچنان زندگی سالمی داشته باشید.»
در آلبرتا هر فرد بالای هجده سال میتواند بدون معرفینامهٔ پزشک برای ارزیابی داوطلب شود، و هزینههای درمان بر عهدهٔ اهداکننده نیست. بیمار نوزاد و بیمار دیالیزی هیچکدام نام او را نمیدانند. روزما هم نام آنها را نمیداند.