این تغییر نام از «پروژه تحقیقاتی میراث کالیفرنیا» به HUṠWEJ (با تلفظ هوژوی)، فراتر از یک دگرگونی اداری است. برای نخستین بار در تاریخ معاصر، اعضای قبیله نیسنان گرد هم آمدند تا با استفاده از زبان اجدادی خود، آینده‌ای مشترک را ترسیم کنند. این واژه که در لایه لایه‌های تاریخ شفاهی آن‌ها حفظ شده، اکنون بر سردر ساختمان‌ها، وب‌سایت جدید و اسناد رسمی نقش بسته است تا حضوری را یادآوری کند که هرگز محو نشده بود.

قبیله نیسنان در سال ۱۹۶۴ بر اساس قوانین فدرال از رسمیت ساقط شد و از آن زمان تاکنون از دسترسی به خدمات و حقوق قبایل به رسمیت شناخته شده محروم مانده است. شلی کاورت که نوه ریچارد جانسون، رئیس پیشین قبیله است، این نام‌گذاری را عملی برای رویت‌پذیر کردن فرهنگی می‌داند که دهه‌ها نادیده گرفته شده بود. او با همکاری دکتر شری تاچ، کارشناس احیای زبان‌های بومی، تلاش می‌کند تا هجاهای این زبان را که زمانی در سراسر حوضه رودخانه‌های یوبا و بر طنین‌انداز بود، دوباره به فضای عمومی بازگرداند.

بازگشت این واژه به فضای عمومی، با بازگشت به زمین پیوند خورده است. در سپتامبر ۲۰۲۴، قبیله نیسنان موفق شد مالکیت ۲۳۲ هکتار از اراضی اجدادی خود را در نزدیکی شهر نوادا، موسوم به یولیچا، تثبیت کند. این موفقیت که با حمایت‌های مردمی به دست آمد، بستری فیزیکی برای واژه‌ای فراهم کرد که اکنون هویت سازمان را تعریف می‌کند.

تلفظ «هوژوی» در گردهمایی‌های قبیله‌ای، حسی از استمرار را به همراه دارد؛ صدایی که از میانه‌های قرن بیستم در گلوها حبس شده بود، اکنون دوباره در هوای کوهستان رها می‌شود. این نام، پیوندی میان گذشته‌ای که به زور قطع شده بود و آینده‌ای است که نیسنان‌ها خود برگزیده‌اند.