دکتر النقبی، رئیس بخش روماتولوژی بیمارستان توام، به خوبی می‌دانست که بیماری مرتبط با IgG4 چقدر فریبنده است؛ اختلالی که پزشکان سال‌ها آن را با تومورهای بدخیم اشتباه می‌گرفتند. پیش از این، تنها سلاح در برابر این التهاب‌های مزمن، دوزهای بالای کورتون بود؛ دارویی که اگرچه شعله‌های بیماری را فرو می‌نشاند، اما خود با عوارضی چون دیابت و پوکی استخوان، ردپایی از فرسودگی بر پیکر بیمار باقی می‌گذاشت.

هنگامی که این بیمار برای مشورت دوم به بیمارستان توام آمد، تیم پزشکی در ابوظبی به سرعت وارد عمل شد. با تاییدیه اخیر مراجع علمی برای استفاده از داروی اینیبیلیزوماب (Uplizna) در درمان این بیماری خاص، فرصتی فراهم شد تا یکی از نخستین موارد استفاده از این آنتی‌بادی مونوکلونال در خاورمیانه رقم بخورد. این دارو با هدف قرار دادن پروتئین‌های CD19 در سطح لنفوسیت‌ها، دقیقاً همان سلول‌هایی را غیرفعال می‌کند که مسئول حمله به بافت‌های خودی هستند.

در سکوت اتاق درمان، جایی که تنها صدای آرام حرکت تجهیزات شنیده می‌شد، دارو به جریان خون بیمار پیوست. برای دکتر النقبی و تیم او در گروه PureHealth، این لحظه فراتر از یک پروتکل پزشکی بود؛ این نشانه‌ای از تغییر جغرافیای درمان بود. بیماری که روزگاری مجبور بود برای دسترسی به فناوری‌های نوین زیستی کیلومترها سفر کند، حالا در چند قدمی خانه‌اش، زیر سایه درختان نخل العین، مسیر بهبودی را طی می‌کند.

اکنون، با گذشت چند ماه از آغاز درمان، معاینات دوره‌ای در کلینیک نشان از ثبات وضعیت بیمار دارد. حرکت دقیق و سریع تیم پزشکی برای بومی‌سازی این دانش، به زنی که به دنبال یک نظر دوم آمده بود، فرصت داد تا به جای جست‌وجو در نقشه‌های جهان، بر روی سلامت خود در خانه تمرکز کند.