گروههای جنگلبانی شرکت اپتیمیزار فورستال به سرپرستی لوئیس آرگوئلو پیت با کلنگ به خاک فرسوده زدند و نهالها را یکییکی در زمین نشاندند. همزمان، پهپادهای شرکت نوپای ریفارست لاتام بذر را از هوا بر زمینها پاشیدند. کار در سه استان سانتافه، سانتیاگو دل استرو و چاکو انجام شد. گروههای متخصص روزانه تا ۲٬۵۰۰ درخت میکاشتند. کاشت از بهار ۲۰۲۴ تا بهار ۲۰۲۵ ادامه داشت. هر نوبت کاشت پس از بارشی حدود ۶۰ میلیمتری انجام میشد تا نهالها فرصت ریشه دواندن داشته باشند.
حدود هشتاد درصد نهالها الگاروبوی سفید (Neltuma alba) هستند، درختی بومی و مقاوم در برابر خشکسالی. این درخت از خانوادهٔ بقولات است و باکتریهای ساکن در ریشهاش نیتروژن را تثبیت میکنند و به خاک فقیر مواد مغذی میافزایند. مردم چاکو از دیرباز غلافهای آن را آسیاب کرده و آردی به نام پاتای ساختهاند، از آن نوشیدنی تخمیری آلوخا تهیه کردهاند و شربتی به نام آرروپه جوشاندهاند. در زبان کچوا این درخت را «تاکو» مینامند، یعنی «درخت».
این زمینها سابقهٔ درازی از جنگلزدایی دارند. از آغاز قرن بیستم، شرکت بریتانیایی لا فورستال در شمال سانتافه درختان کبراچوی سرخ را برای استخراج تانن، که در دباغی چرم به کار میرفت، قطع میکرد. این شرکت بیش از دو میلیون هکتار زمین در اختیار داشت و شهرکهایی مانند ویا گیرمینا و تارتاگال را برای کارگرانش ساخته بود. وقتی در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ از منطقه رفت، این شهرکها کارفرمای اصلیشان را از دست دادند. در دهههای اخیر، بیشتر جنگلها برای کشت سویا و ایجاد چراگاه پاکسازی شدهاند. بر پایهٔ پایش ملی جنگلها، آرژانتین میان ۱۹۹۸ و ۲۰۱۸ حدود ۶٫۵ میلیون هکتار جنگل بومی از دست داد که بیشتر آن در استانهای شمالی چاکو بود.
سازمان ناتیواس قطعهها را پایش میکند و به جای هر نهالی که خشک شده، نهال تازه میکارد. دانشگاه ملی سانتیاگو دل استرو بیست هزار نهال بومی از گونههای دیگر را در نهالستانش پرورش داد. ساندرا براوو، گیاهشناس، هم جلسههایی آموزشی با مدرسههای اطراف برگزار کرد. ماریانو فیوری، دامدار دیگری از سانتافه، میخواهد ببیند خاک زیر این سایهبان تازه، تنوع زیستیاش را بازمییابد.
شاخهٔ آرژانتینی سازمان حفاظت از طبیعت (The Nature Conservancy) با پشتیبانی جان دیر آرژانتین این ائتلاف را هماهنگ کرده است. به گفتهٔ این سازمان، هدف نشاندادن این است که دامداری و حفاظت از جنگل میتوانند روی یک زمین کنار هم پیش بروند و لازم نیست بر سر آن رقابت کنند.
آنتونلا فرناندز از سازمان ناتیواس میگوید زمینداران همسایه، پس از دیدن نهالهای جوان الگاروبو که روی زمینهای پاکسازیشده ریشه گرفتهاند، حالا خودشان برای پیوستن به طرح پیشقدم شدهاند.