تلاشی که در طول سال گذشته توسط محققان آژانس ملی تحقیقات و نوآوری (BRIN) صورت گرفت، اکنون به ثمر نشسته و فهرستی از حیات را پیش روی ما گذاشته است که پیش‌تر از دیده پنهان بود. این گروه، ۳۲ گونه جانوری، ۱۶ گونه گیاهی و ۳ گونه میکروبی را از میان انبوه پوشش گیاهی مجمع‌الجزایر شناسایی کردند. در میان این یافته‌ها، حشراتی با نقش‌ونگارهای بدیع، ماهی‌های آب شیرین و چندین گونه از گیاه بگونیا دیده می‌شوند که هر یک، قطعه‌ای کوچک اما حیاتی از پازل زیست‌بوم جنوب شرق آسیا هستند.

بسیاری از این موجودات در قلمروهای بسیار محدودی زندگی می‌کنند؛ گونه‌هایی که شاید تمام جمعیتشان تنها در یک دره خاص یا در حاشیه یک رودخانه دورافتاده در کالیمانتان یا سولاوسی پراکنده باشد. شناسایی آن‌ها در آزمایشگاه‌های بوگور، تنها یک ثبت اداری نیست، بلکه عملی از سر مسئولیت‌پذیری برای حفظ میراثی است که میلیون‌ها سال به طول انجامیده تا شکل بگیرد.

این کار ادامه سنتی طولانی است که ریشه در قرن نوزدهم دارد. در موزه‌ای که زمانی یک آزمایشگاه کوچک برای بررسی آفات کشاورزی بود، اکنون میلیون‌ها نمونه در قفسه‌ها چیده شده‌اند تا تداوم حیات را روایت کنند. پژوهشگران امروز، با استفاده از روش‌های نوین، راهی را می‌روند که از زمان ترسیم خط والاس آغاز شده بود؛ همان مرز نامرئی که حیات آسیایی را از دنیای استرالزی جدا می‌کند.

هر نامی که بر گونه‌ای جدید نهاده می‌شود، در حقیقت پیمانی است میان انسان و طبیعت برای فراموش نکردن. در میان هیاهوی تغییرات جهانی، این ۵۱ نام جدید، گواهی بر صبر و حوصله دانشمندانی است که در سکوت آزمایشگاه، به نگهبانی از تنوع حیات برخاسته‌اند.