دکتر جان یانگ، رئیس دپارتمان طب سنتی چینی در دانشگاه کوانتلن، با وقار و دقتی که از سالها تدریس آموخته، هدایت این نشست را بر عهده داشت. او این گردهمایی را نه یک رویداد آکادمیک صرف، بلکه فضایی برای «فروتنی فرهنگی» میدید؛ جایی که در آن پزشکان تحصیلکرده و پیران قبایل بومی، دانش خود را درباره گیاهان دارویی و سلامت جامعه با یکدیگر به اشتراک میگذارند. این گفتگو در پاسخ به فراخوانهای ملی برای مصالحه در کانادا شکل گرفت، تا دانش بومیان که قرنها در حاشیه نگاه داشته شده بود، به جایگاه واقعی خود در نظام سلامت بازگردد.
در میان حاضران، صحبت از شباهتهای شگفتانگیز میان دو سنت دورافتاده بود. گیاه «چماق شیطان» که در جنگلهای بارانی شمال غرب اقیانوس آرام میروید، همخانواده جینسینگ آسیایی است و هر دو سنت، آن را برای تقویت قوای حیاتی ارج مینهند. این کشفهای کوچک، پلی میان دو قاره و دو تاریخ متفاوت ساخت.
دانشگاه کوانتلن که نامش در زبان بومی به معنای «دونده خستگیناپذیر» است، نخستین موسسه عمومی در استان بود که برنامه رسمی طب سوزنی را در سال ۲۰۱۶ آغاز کرد. اکنون، با میزبانی از این سمپوزیوم، آنها گام دیگری برای ادغام این روشهای باستانی در ساختار رسمی بهداشت و درمان برداشتند. برای یانگ و همکارانش، هدف نهایی روشن است: ایجاد نظامی که در آن بیمار، نه به عنوان مجموعهای از علائم، بلکه به عنوان انسانی در پیوند با طبیعت و جامعه نگریسته شود.