واژه مکانا در زبان عربی به معنای «فضای ما» است؛ نامی که با دقت انتخاب شده تا به کودکان آواره در ایالتهای کسلا و القضارف حس مالکیت و امنیت بازگردانده شود. این مراکز در ساختمانهای عمومی و مدارس قدیمی برپا شدهاند تا نظمی دوباره به زندگیهایی ببخشند که بر اثر تروما و جابهجایی از هم پاشیده بودند. در اینجا، بازی نه یک سرگرمی، بلکه ابزاری برای بازسازی روان است.
حضور در این فضاها تنها به آموزش محدود نمیشود. مددکاران با استفاده از نوارهای اندازهگیری مخصوص، وضعیت تغذیه کودکان را بررسی میکنند تا نشانههای سوءتغذیه حاد را شناسایی کنند. این محیطهای ادغامشده، مراقبتهای بهداشتی، آب آشامیدنی و حمایتهای روانی را در یک نقطه متمرکز کردهاند تا خانوادههایی که همه چیز خود را از دست دادهاند، تکیهگاهی واحد داشته باشند.
اشیاء ساده در این مراکز، نمادی از پایداری و تدبیر بشری هستند. جعبههای آلومینیومی که لوازم آموزشی را از راه دور به این مناطق میرسانند، به گونهای طراحی شدهاند که پس از تخلیه، به عنوان میز تحریر یا تختهسیاه برای کودکان استفاده شوند. هر گوشه از این چادرهای بخشبندی شده، از فضای مخصوص مادران شیرده تا مناطق بازی گروههای سنی مختلف، با این هدف چیده شده است که به کودک یادآوری کند جهان هنوز میتواند جای امنی باشد.
در میان هیاهوی برخورد مدادها بر روی میزهای فلزی و صدای ورق خوردن کتابها، آنچه بیش از همه به گوش میرسد، بازگشت ریتم عادی زندگی است. برای کودکی که ماهها تنها صدای انفجار و سکوت بیابان را شنیده، این هیاهوی ساده، نخستین و مهمترین قدم در مسیر طولانی بهبودی است.