در این کارگاه که به نام لاس فلورس د گرتا شناخته می‌شود، خبری از رنگ‌های شیمیایی و آلاینده نیست. این سه زن با استفاده از تکنیک «چاپ گیاهی» یا اکوپرینت، از پوست درختان، گل‌ها و برگ‌های بومی منطقه برای خلق آثاری یگانه استفاده می‌کنند. هر قطعه پارچه، سندی است از یک لحظه‌ی تکرارناپذیر در طبیعت؛ چرا که غلظت تانن در یک برگ یا دمای آب در لحظه‌ی تماس، هرگز دو بار به یک شکل عمل نمی‌کند.

در جریان روزهای هنرهای دستی اروپا، خوزه گونزالز، وزیر منطقه‌ای اشتغال و تجارت، در میان میزهای کار این هنرمندان حضور یافت. او در حالی که نمونه‌های تکمیل شده را بررسی می‌کرد، بر اهمیت انتقال این دانش به نسل‌های آینده تأکید داشت. برای تضمین این تداوم، برنامه‌ای با اعتبار ۱ میلیون یورو جهت آموزش کارآموزان در این رشته‌های هنری در نظر گرفته شده است تا شکاف میان تجربه‌ی استادکاران و اشتیاق جوانان پر شود.

تکنیک مورد استفاده‌ی این سه هنرمند، ریشه در فرآیندهای شیمیایی دقیقی دارد که در آن از «موردانت‌ها» یا دندانه‌هایی مانند آب‌آهن — حاصل از خیساندن میخ‌های قدیمی در سرکه — برای تثبیت رنگ استفاده می‌شود. این دانش که ترکیبی از گیاه‌شناسی و شیمی است، در روزهای پیش رو از طریق کارگاه‌های آموزشی در اختیار عموم قرار خواهد گرفت.

هنر اوکسیا، نوریا و آنتیا فراتر از تولید یک کالا، تلاشی است برای پیوند دوباره‌ی انسان با محیط پیرامونش. آن‌ها در روزهای دهم و یازدهم آوریل، درهای کارگاه خود را در ویگو به روی کسانی باز می‌کنند که می‌خواهند بیاموزند چگونه می‌توان با قلبی تپنده در میان حرفه‌ای کهن، از دل یک برگ ساده، اثری هنری و ماندگار پدید آورد.