دکتر جونگیون جونگ، پژوهشگر مهمان در دانشگاه تگزاس، با تشویق استادش جولیا کلارک، این سنگ گمنام را به تاسیسات پرتو ایکس (UTCT) برد تا از رازی که در دل آن پنهان بود پرده بردارد. خاک اسیدی کره جنوبی معمولاً استخوانها را پیش از آنکه فرصتی برای فسیل شدن پیدا کنند از بین میبرد، اما در این قطعه خاص، اسکنهای صنعتی با وضوح بالا چیزی فراتر از مهرهها را نشان دادند: قطعات ظریف یک جمجمه. این نخستین بار در تاریخ دیرینهشناسی این کشور بود که دانشمندان توانستند به سیمای یکی از این ساکنان باستانی بنگرند.
این موجود که دولیساروس هوهمینی نام گرفته، در زمان مرگ تنها ۲ سال سن داشت. کلارک آن را با عطوفت به یک «بره کوچک» تشبیه میکند که احتمالاً پوششی از الیاف نرم و کرکمانند بر تن داشته است. یافتههای اخیر نشان میدهد که سایت ایلسونگسان، جایی که این فسیل در آن کشف شد، روزگاری محل تجمع تخمهای دایناسور و پرندگان بوده و پتانسیل علمی بالایی برای درک زیستبوم کرتاسه دارد.
نام این گونه جدید، پیوندی میان علم، فرهنگ و قدرشناسی است. «دولی» نام دایناسور سبزرنگ و محبوب کودکان کره است که دههها پیش در مجلات مصور متولد شد و «هوهمینی» تجلی احترام به مین هوه است، استادی که سی سال از عمر خود را وقف حفاظت از فسیلهای این سرزمین کرد. این کشف نه تنها یک حفره علمی را پر میکند، بلکه به تلاشهای انسانی کسانی معنا میدهد که در سکوت سواحل آفه، به دنبال ردی از زندگی در دل سنگهای سخت میگردند.