پنجمین اردوی بینالمللی آموزش کشاورزی بومسازگار دهقانی در کمون نیاگیس، بخش زیگوینشور، برگزار شد. ایدی گومل با، معاون فرماندار نیاگیس، مراسم آغاز را اداره کرد. آلاسان ندیای، رئیس روستای نیاگیس و رئیس انجمن رؤسای روستاها، در میان حاضران بود — نشانهای از اینکه این کار در حاشیه اقتدار محلی نمیگذرد، بلکه با آن پیوند دارد.
سونکو در اوایل دهه ۱۹۷۰ در باندجیکاکی به دنیا آمد و از قوم جولا است. در ۱۹۹۹ به ریاست گروه ارتقای زنان ناحیه نیاگیس انتخاب شد و دو سال بعد خزانهدار کل انجمن کشاورزان جوان کازامانس شد. شوهرش، که آموزگار بود، در اواخر دهه ۱۹۹۰ درگذشت و پنج فرزند برای او باقی گذاشت. کار او از همان سالها شکل گرفت: نه از یک نظریه، بلکه از ضرورت.
جنبش «ما راهحل هستیم» در ۲۰۱۱ در داکار و در حاشیه مجمع جهانی اجتماعی آغاز شد، و در ۲۰۱۴ بازساخته شد — این بار بهعنوان جنبشی که زنان روستایی خودشان آن را میگردانند. شبکه امروز حدود ۸۰۰ انجمن زنان روستایی را در هشت کشور دربرمیگیرد، و شاخه توگویی آن در جولای ۲۰۲۶ راه افتاد.
هر دوره اردو موضوع فنی خود را داشته است: احیای خاک و تولید کود زیستی در نخستین دوره، تولید بذر باغی در دومین، و ساخت و کاربرد محافظهای زیستی در سومین. اردو فقط برای اعضای جنبش نیست؛ کشاورزان، پژوهشگران و دانشجویان هم میآیند.
فانتا کونده از گینه مسنترین شرکتکننده بود و خود از مدافعان کشاورزی پایدار است. در محوطهای که حصارش، نصبشده در ۲۰۱۵، از کار افتاده و دروازههایش گم شدهاند، دانش دست به دست میگردد — از کشوری به کشوری، از نسلی به نسلی.
نام کامل مرکز، کارونگن واتی نانینگ، در زبان جولا به معنای «احیای شیوههای بومی» است. معنای نام، برنامه کار است.