او آموزگار بهداشت است، آموزشدیده و بازگشته. چهار دهه در نیوزیلند زندگی کرد و سپس به ساموآ برگشت. آنچه اکنون در سالهایموآ اداره میکند، ابداع او نیست؛ تکرار چیزی است که در کودکی دیده بود. پدر و مادرش در دهههای هفتاد و هشتاد میلادی فضایی غیررسمی برای یادگیری در خانهی خودشان راه انداخته بودند. پارچ میگوید الهامش را از آنها گرفته است.
کلاس دو بخش دارد. کوچکترها با خواندن بلند، ترجمهی واژهها، جدول کلمات متقاطع و پازل کار میکنند. بزرگترها، از کلاس هشتم تا دوازدهم، برای ریاضی و حسابداری کمک میگیرند — درسهایی که در آزمونهای سراسری پایان سال به کار میآیند. سال تحصیلی ساموآ از ژانویه تا دسامبر است و دانشآموزان کلاس هشتم و دوازدهم هر یک گواهینامهی ملی خود را در پایان آن میگذرانند. حسابداری یکی از درسهای امتحانی گواهینامهی مدرسه است.
از میان آن حدود چهل نفر که در طول فصل رفتوآمد میکنند، ۱۸ تا ۲۲ نفر پیوسته حاضرند.
مکان خود نشانهای است. مائوتا او له نوئو خانهی گردهمایی روستاست، جایی که فونو، شورای بزرگان، جلسه میکند. این بنا نه دولتی است و نه شخصی؛ از آنِ روستاست، و استفاده از آن برای یک کلاس هفتگی نیازمند رضایت همان شورا بود. سالهایموآ از پنج زیرروستا تشکیل شده و خانهی گردهمایی در یکی از آنهاست، نه در مرکز.
انگلیسی گفتاری که پارچ تمرین میدهد، موضوعی ساده نیست. سامویی از کلاس اول تا سیزدهم تدریس میشود و سیاست دوزبانهی وزارت آموزش و فرهنگ، سامویی را زبان آموزش در سالهای ابتدایی میداند، در حالی که مدارس متوسطه رسماً باید به انگلیسی درس بدهند. در عمل هر دو زبان در هر دو مقطع به کار میروند. کابینه این سیاست را در آوریل امسال تصویب کرد.
کلاس تنها نمانده است. باشگاه روتاری آپیا که پنجاه سال فعالیت خود در ساموآ را در سال ۲۰۲۰ پشت سر گذاشت، مواد خواندنی اهدا کرده و داوطلب میفرستد تا جلسهها را بگرداند. کتابها از راه شبکهی باشگاههای همتا در نیوزیلند و استرالیا به آپیا میرسند، در کانتینرهایی که کتاب و میز و صندلی مدرسه میآورند. همسر پارچ نیز جداگانه مرکزی برای کمک به تکالیف راه انداخته است.
آپیا پانزده کیلومتر آنطرفتر است، در همان جادهای که به فرودگاه فالئولو میرسد — جادهای که بسیاری از سالهایموآ از آن رفتهاند. پارچ از همان راه بازگشت.