در بهار سال ۲۰۲۶، نظام بیمه درمانی نیومکزیکو که حالا با نام «مراقبت فیروزهای» شناخته میشود، دریچهای نو به روی تاریخ گشود. نورمن کوویات که امروز مدیریت مرکز سلامت بومیان آمریکا را بر عهده دارد، این تغییر را نه یک اصلاح اداری، بلکه بازگشت کرامت به دانشی میداند که قرنها نادیده گرفته شده بود. او میگوید این آغاز مسیری است که در آن شفا با گیاهان، مواد معدنی و آیینهای معنوی، دیگر به عنوان خرافه شناخته نمیشود، بلکه به عنوان بخشی از حقوق انسانی بیمار پذیرفته شده است.
در میان این تحول، چهرههای جوانی چون تیلور راسل دیده میشوند؛ دانشجوی پزشکی که پدربزرگ و مادربزرگش شفاگران سنتی بودند. او که میان دو جهان ایستاده، اکنون امیدوار است پلی باشد میان گوشیهای پزشکی و دعاهای شفابخشی که بوی خاک و گیاهان کویری را با خود دارند. برای دانشجویی مثل او، این قانون جدید تنها یک ردیف بودجه نیست، بلکه مجوزی است برای اینکه بیمارانش بدون هراس از هزینههای سنگین، به ریشههای فرهنگی خود پناه ببرند.
این برنامه پنجساله که با همکاری نزدیک رهبران قبایل طراحی شده، محدودیتهای فیزیکی درمانگاهها را درهم شکسته است. شفاگران دیگر مجبور نیستند برای دریافت هزینه، در اتاقهای استریل بیمارستانها فعالیت کنند؛ آیینها میتوانند در خانهها یا در فضاهای مقدس زیر آسمان اجرا شوند. در گذشته، خانوادهها برای جبران زحمات یک شفاگر، داراییهای ارزشمند خود را هدیه میدادند، اما اکنون این مسئولیت بر عهده نظامی است که بالاخره مشروعیت این پیوند میان انسان و طبیعت را به رسمیت شناخته است.
این تغییری است که به شیوههای سنتی ما به عنوان مراقبتهای بهداشتی مشروع اعتبار میبخشد.
پذیرش این رویکرد در ایالتهایی نظیر آریزونا و اورگن نیز آغاز شده است، اما در نیومکزیکو، این حرکت طعم دیگری دارد. در اینجا، جایی که باد میان صخرههای سرخ میپیچد و بوی گیاهان معطر در فضا میپیچد، علم و ایمان در یک نقطه به هم رسیدهاند تا زخمی دیرینه بر پیکر جامعه بومیان را التیام بخشند.