دخترها فرزندان خانوادهی برته هستند و حاصل چهارمین بارداری مادرشان. پس از یک بارداری کامل، با عمل سزارین به دنیا آمدند. هنوز نامی از آنها بهطور عمومی اعلام نشده است.
داستان آنها در واقع از چند صد کیلومتر دورتر، در سیکاسو در جنوب مالی، آغاز شد. در آنجا یک متخصص زنان و زایمان، که نامش در گزارشها نیامده، پیش از تولد متوجه پیوستگی جنینها شد. او نه دستگاه سیتیاسکن داشت و نه امآرآی و تنها با سونوگرافی به این تشخیص رسید. پروفسور یاکاریا کولیبالی، رئیس بخش جراحی کودکان بیمارستان گابریل توره، دربارهی کار او گفت:
پیوستگی نوزادان پیچیدهتر از آن بود که در نگاه اول به نظر میرسید. آنها افزون بر مثانه و رودهی بزرگ، دیوارهی شکمی مشترک هم داشتند. یک فیستول، یعنی اتصالی غیرطبیعی میان اندامها، نیز در بدنشان بود که کار را دشوارتر میکرد. پروفسور تیرنو مادانی دیوپ، مدیر بیمارستان، تیمی گرد آورد که جراحان کودکان، متخصصان بیهوشی و مراقبتهای ویژه، قلبشناسان، رادیولوژیستها، داروسازان و کارکنان اتاق عمل را در بر میگرفت. رسانههای مالی تأکید کردهاند که همهی اعضای این تیم مالیایی بودند.
جراحی حدود دو ساعت طول کشید. کولیبالی سهم اصلی را از آنِ همکارانش در بخش بیهوشی میداند. به گفتهی او، بیشترین دشواری کار بر دوش آنها بود: «بار سنگین را آنها برداشتند.» بیهوشی دادن به نوزادی چندروزه که بدنش با بدن نوزادی دیگر یکی است، کاری است که در آن کوچکترین خطا جایی برای جبران باقی نمیگذارد.
اکنون هر یک از دو خواهر مثانه و مجاری ادراری مستقل خود را دارد. اما جدایی برای هر دو یکسان نبوده است. تنها یکی از آنها رودهی بزرگ دارد و دیگری تا پایان عمر به مراقبت پزشکی نیاز خواهد داشت. پزشکان انتظار دارند نوزادان حدود یک ماه در بیمارستان بمانند.
آسا بادیالو توره، وزیر بهداشت، که خود درجهی سرتیپی در طب نظامی دارد، همراه با وزیران امور مذهبی و ارتقای زنان، کودکان و خانواده به دیدار نوزادان رفت و این جراحی را «بهراستی یک شاهکار» خواند. گزارشهای رسانهها دربارهی تاریخ دقیق تولد، جراحی و این دیدار با یکدیگر همخوانی ندارند، اما در اصل ماجرا اختلافی نیست.
کولیبالی از این فرصت برای طرح درخواستی استفاده کرد که از یک جراحی موفق فراتر میرود. او خواستار تجهیزات جراحی بهتر برای بیمارستانهای مالی شد تا بیمارانی با شرایط پیچیده دیگر ناچار نباشند برای درمان به خارج از کشور فرستاده شوند. این بار، دو دختر خانوادهی برته در کشور خودشان و به دست پزشکان هموطنشان درمان شدند.
«بدون اسکنر، بدون امآرآی، فقط با سونوگرافی: بهراستی که این هنر است.»