کوون سونهاک، مدیر مرکز آموزش محیطزیست اول پورون نامو، در دوم سپتامبر تأیید کرد که هر چهار جوجه با موفقیت پرواز را آموختهاند. جفت والد لانه را در اواخر مارس یا اوایل آوریل ساخته بودند. نخستین لکلکها در فوریه ۲۰۲۰ در این منطقه دیده شده بودند — شش سال انتظار، تا اینکه یکی از آنها ماندگار شد.
کارکنان موزه دست روی دست نگذاشتند. آنها برای جوجههای در حال رشد ماهی لوچ آوردند و برجی بلند برای لانه ساختند تا خانواده از شکارچیان زمینی در امان بماند. یک گروه تلویزیونی از دَیجون MBC ماهها این روند را برای برنامهای به نام «دفتر خاطرات بازآفرینی لکلک یک طبیعتشناس» ثبت کرد.
لکلک سفید شرقی در فهرست سرخ اتحادیه جهانی حفاظت در رده در خطر انقراض قرار دارد و در کره جنوبی گنجینه ملی شماره ۱۹۹ است. حدود ۲۵۰۰ فرد از آن در سراسر جهان باقی ماندهاند.
معنای لانه نونسان در جای آن نهفته است. برنامه بازآفرینی در یسان، حدود ۵۵ کیلومتری شمال غرب، آغاز شد — جایی با شالیزار و تپههای کمارتفاع که به عمد برای رهاسازی انتخاب شد. نخستین پرندگان پرورشیافته در اسارت در سپتامبر ۲۰۱۵ آنجا آزاد شدند. اما موزه نظامی بکجه نه پناهگاه است و نه منطقه حفاظتشده. ساختمانی عمومی است که در مارس ۲۰۰۵ گشایش یافت و روزها پر از بازدیدکننده است.
سال گذشته در نوامبر، در تالاب خلیج سونچون در دویست کیلومتری، لکلکی وحشی و بدون حلقه شناسایی دیده شد — اندکی پس از آنکه شهر تیرهای برق را از دشتهای آنپونگ برداشته بود تا زیستگاه درناهای زمستانگذران را گسترش دهد. نو کوانگیو، شهردار سونچون، گفت این مشاهده نشان میدهد که «طبیعت به انسان پاسخ میدهد».
حفاظتگران میگویند لانه نونسان نشان میدهد که این پرنده میتواند بیرون از مرزهای پناهگاهها نیز زادآوری کند — به شرط آنکه کسانی زیر آن بام حاضر باشند و ماهی بیاورند.