پاتریسیو با کمشنوایی حسیـ عصبی عمیق دوطرفه به دنیا آمده بود. دکتر رامیرس، همراه با کارینا فیرو گوادارراما، متخصص شنواییسنجی، و دکتر ماریا بلن آلونسو، رئیس بخش گوش و حلق و بینی بیمارستان، کار را در ۳۰ ژوئیه به پایان رساندند. بیستوهشتم اوت، پردازندههای بیرونی فعال شدند.
مادرش، بلانکا پاتریسیا، بعد از آن گفت: «من بسیار، بسیار از این نهاد سپاسگزارم. به آنها میگویم که IMSS جهانها را باز میکند.» او میداند که همین عمل در بخش خصوصی برای هر کاشت تا یک میلیون پزو هزینه دارد — رقمی که برای خانوادهاش در دسترس نبود.
تا دو سال پیش چنین چیزی ممکن نبود. بیمهشدگان IMSS به کاشت حلزون دسترسی نداشتند تا اینکه شورای فنی این نهاد در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۴ تفسیر تازهای از قانون تأمین اجتماعی را تصویب کرد و راه را برای کودکان و نوجوانان دارای ناشنوایی گشود. نخستین دوره جراحی در گوادالاخارا انجام شد و پانزده کودک از تاباسکو، کرتارو و کوآئویلا را دربر گرفت. جراحان آنجا کار را در آخر هفتهها پیش بردند، بیرون از برنامه معمول اتاق عمل.
جراحی پاتریسیو آغاز برنامه کاشت حلزون IMSS در نوئوو لئون بود. بیمارستان شماره ۲۵، بخشی از مرکز پزشکی ملی شمالشرق در محله میتراس نورته، مرکز ارجاع چهار ایالت شمالشرقی است و کمی بیش از نُه میلیون بیمهشده را پوشش میدهد. کودکانی که پیش از این باید سفر میکردند یا از درمان چشم میپوشیدند، اکنون میتوانند در شهر خودشان جراحی شوند.
در گوادالاخارا هر کودک پس از جراحی به نود و شش جلسه گفتاردرمانی سپرده میشود و هر دو ماه برای معاینه بازمیگردد. شنیدن، در این سن، تازه آغاز کار است: مغز باید بیاموزد که این سیگنالهای نو را به زبان ترجمه کند.
پاتریسیو حالا صدا دارد. بقیهاش کار سالهای پیش رو است.
به آنها میگویم که IMSS جهانها را باز میکند.