ششمین دوره جشنواره رباتیک که اکنون به یاد فرانکو موسکا، جراح پیشگام پیزا نامگذاری شده، از یک نمایشگاه فنی صرف به یک کارگاه بزرگ انسانی تغییر ماهیت داده است. فراری معتقد است که تکنولوژی اگر نتواند راهی برای بازی کردن یک کودک پیدا کند، هنوز به کمال نرسیده است. در این دوره، انجمنهای خانوادهها در کنار مهندسان نشستهاند تا بازیهایی را طراحی کنند که در آن، صندلی چرخدار یا نقص حرکتی، مانعی برای شادی مشترک نباشد.
تصویر کودکانی که با دستهای کوچک خود، اهرمهای ظریف اسکلتهای بیرونی را لمس میکنند تا برای نخستین بار لذت حرکت هدایتشده را تجربه کنند، قلب این رویداد است. این رباتها دیگر ابزارهای پیچیده آزمایشگاهی نیستند؛ آنها همبازیهایی هستند که به زبان لمس و حرکت با کودک سخن میگویند.
میراث فرانکو موسکا که در سال ۱۹۹۹ نخستین جراحی رباتیک را در ایتالیا انجام داد، اکنون در دستان پژوهشگرانی است که روی «تشکهای بازی هوشمند» کار میکنند. این ابزارها که در ظاهر شبیه اسباببازیهای معمولی هستند، با دقت یک ابزار جراحی، کوچکترین تلاش کودک برای گرفتن یا خزیدن را ثبت و تقویت میکنند. هدف، دیگر تنها درمان نیست، بلکه بخشیدن حق بازی به هر انسانی است، فارغ از محدودیتهای جسمیاش.
در Tirrenia، جایی که اتمسفر ورزش و رقابت همواره حاکم بوده، حالا رقابتی متفاوت در جریان است: رقابت برای یافتن راههایی که در آن هیچ کودکی در حاشیه زمین بازی باقی نماند. این جشنواره نشان میدهد که وقتی هوش مصنوعی با گرمای نیازهای انسانی تلاقی میکند، فناوری از ابزاری سرد به پلی برای همدلی بدل میشود.