این گزارش که با نام SIRIED 2024 منتشر شده، محصول همکاری میان یونسکو، وزارت آموزش اسپانیا و شبکه RIINEE است. برای نخستین بار، آمارهایی با این دقت گردآوری شدهاند تا شکافی را نشان دهند که میان وعدههای سیاسی و واقعیت جاری در کلاسهای درس وجود دارد. در حالی که ۹۹ درصد از کودکان بدون معلولیت دوره ابتدایی را به پایان میبرند، این رقم برای کودکان دارای معلولیت به ۷۶ درصد کاهش مییابد؛ شکافی که در مقاطع بالاتر عمیقتر شده و در دوره متوسطه به ۶۱ درصد سقوط میکند.
اما در میان این ارقام سرد، جریانی انسانی و امیدوارکننده به چشم میخورد. دادهها نشان میدهند که ۴.۵ درصد از دانشآموزان از مدارس استثنایی به مدارس عادی منتقل شدهاند، در حالی که مسیر معکوس تنها برای ۰.۶ درصد اتفاق افتاده است. این حرکت کوچک اما مداوم، نشان از تغییری در بطن جامعه دارد: تمایل به شکستن دیوارهای جدایی و پذیرش تنوع انسانی در زیر یک سقف واحد.
کویش لاروش با لحنی که از تعهدی عمیق حکایت داشت، تأکید کرد که شمولیت آموزشی نه یک انتخاب، بلکه تعهد دولتها است. او از ضرورت حذف مواردی سخن گفت که شاید در نگاه اول دیده نشوند: موانع پداگوژیک، فرهنگی و اجتماعی که به اندازه پلههای سنگی مقابل یک ویلچر، راه را بر دانشآموز میبندند. کمتر از نیمی از مدارس عادی در منطقه در حال حاضر پذیرای این کودکان هستند، اما انتشار این دادهها، اکنون مبنایی برای مطالبهگری فراهم کرده است.
تصویر کودکی که برای نخستین بار در یک کلاس درس معمولی، در کنار همسالانش مینشیند و به جای انزوا، مشارکت را تجربه میکند، همان لحظهای است که این آمارها سعی در توصیفش دارند. این گزارش، نه پایان مسیر، بلکه قطبنمایی است برای کشورهایی که میخواهند از نظامهای آموزشی جداگانه فاصله گرفته و به سوی عدالتی حرکت کنند که در آن هیچ کودکی به دلیل تفاوتهای جسمی یا ذهنی، از حق تجربه مشترک بشری محروم نماند.