دکتر نجیح الخالدی، مشاور جراحی عمومی، تیمی را هدایت کرد که دکتر ضرغام حمادنه، دکتر محمد مبارک و دکتر محمد مساعده در آن جراحی می‌کردند و دکتر محمد الرواشده همراه با دستیار دکتر اسامه بشتاوی بیهوشی را بر عهده داشتند. آنان کیست را با تکنیک لاپاروسکوپی خارج کردند.

مدیر بیمارستان، دکتر ولید الحلبی، گفت این روش کم‌تهاجمی درد بیمار را کاهش داد و بهبودی او را نسبت به جراحی باز سنتی سریع‌تر کرد.

بیماری از انگلی به نام اکینوکوکوس گرانولوزوس می‌آید؛ کرمی نواری که میزبان اصلی‌اش سگ است، نه گوسفند. سگ‌ها پس از خوردن احشای آلوده، تخم انگل را دفع می‌کنند و انسان آن را از راه دست، آب یا محصولات آلوده می‌بلعد و به میزبانی بن‌بست بدل می‌شود. کیست‌ها سالی یک تا پنج سانتی‌متر بزرگ می‌شوند و اغلب یک دهه یا بیشتر پنهان می‌مانند تا زمانی که به اندام‌های مجاور فشار بیاورند یا در سونوگرافی به‌طور اتفاقی دیده شوند.

همین خطر نشت بود که پذیرش لاپاروسکوپی را برای این بیماری کند کرد. در جراحی باز، جراح میدان عمل را با گازهای آغشته به محلول نمکی غلیظ منزوی می‌کند، مایع را پیش از گشودن کیست می‌کشد و بیمار پیش و پس از عمل آلبندازول می‌گیرد. تضمین این احتیاط‌ها از میان لوله‌های باریک لاپاروسکوپی دشوارتر است. نخستین مجموعه‌های منتشرشده از این نوع عمل تازه در میانه دهه ۱۹۹۰ ظاهر شدند، و ابزارهای اختصاصی — از جمله سامانه تروکار جراح هندی سی. پالانیولو در کویمباتور — برای همین مسئله ساخته شدند.

اربد پس از عمان پرجمعیت‌ترین استان اردن است و اقتصاد ارتفاعات شمالی‌اش بر دامداری کوچک استوار است؛ همان‌جا که این انگل میان سگ و گوسفند می‌چرخد. بیمارستان الأمیره بسمه، وابسته به وزارت بهداشت، یکی از مراکز اصلی ارجاع شمال کشور است. سازمان جهانی بهداشت اکینوکوکوز کیستی را در فهرست بیماری‌های گرمسیری فراموش‌شده نگه می‌دارد.

بیمارستان این عمل را گواهی بر توان کادر جراحی‌اش در اداره پرونده‌های پیچیده با روش‌های کم‌تهاجمی روز معرفی کرد. برای زنی که چند روز زودتر از تخت بلند شد، معنایش ساده‌تر بود.