وقتی نزدیکتر رفت، دید که رد پایی است با سه انگشت و نزدیک به یک متر درازا. هاپس که معلم علوم در دبیرستان نورثگلن کلرادو و پژوهشگر وابسته به موزهٔ طبیعت و علوم دنور است، آن تابستان داوطلبانه در یک سفر میدانی موزه شرکت کرده بود. گوشیاش را درآورد و برای سرپرست گروه، دیرینشناس تایلر لایسون، پیامی کوتاه فرستاد. نوشت که رد پای یک تیرکس پیدا کرده و پشت جمله پنج علامت تعجب گذاشت.
کاوشهای بعدی سه رد پای دیگر را هم بیرون آورد: دو پای چپ و دو پای راست که مسیری حدود ۷ متر را میسازند. این رد پاها در سازند هلکریک قرار دارند، کمی بیرون از شهرک مارمارث، در زمینی دولتی که ادارهٔ جنگلبانی ایالات متحده آن را اداره میکند. سنگی که رد پاها را نگه داشته حدود ۶۶ و نیم میلیون سال عمر دارد.
پژوهشگران از روی فاصلهٔ گامها حساب کردند که جانور با سرعتی میان ۵٫۶ تا ۷٫۲ کیلومتر در ساعت راه میرفته است. این سرعت تقریباً برابر با قدم زدن تند یک انسان است. تصویری که این اعداد میسازند، تصویر شکارچی در حال حمله نیست. جانوری است که در یک روز معمولی از روی زمینی نرم میگذشته است.
تا پیش از این یافته، تنها دو رد پای جداگانه از تیرکس بالغ شناسایی شده بود، یکی در مونتانا و دیگری در نیومکزیکو. رد پای نیومکزیکو را زمینشناسی به نام چاک پیلمور در سال ۱۹۸۳ در مزرعهٔ پیشاهنگی فیلمونت پیدا کرد. رد پای مونتانا نیز از همین سازند هلکریک است و پیتر فالکینگهم، استاد دیرینزیستشناسی در دانشگاه لیورپول جان مورز، در سال ۲۰۰۸ یکی از نویسندگان مقالهای بود که آن را توصیف کرد. حالا بیش از هجده سال بعد، فالکینگهم نویسندهٔ اصلی مقالهای است که در مجلهٔ دیرینشناسی مهرهداران منتشر شده و نام کنت هاپس هم در کنار نام او آمده است.
دانشمندان در نسبت دادن این رد پاها به تیرکس احتیاط کردهاند. عنوان مقاله فقط میگوید رد پاها «به احتمال زیاد» از یک تیرانوسوروس رکس بالغ است. سه دلیل آنها را به این نتیجه رسانده: اندازهٔ رد پاها، باریکی انگشتان، و فراوانی استخوانهای تیرکس که پیشتر در سنگهای اطراف پیدا شده است. ایوان تامز-گالوان سطح سنگ را با اسکن سهبعدی دقیق ثبت کرد تا مدلهای دیجیتال آن برای بررسی باقی بمانند.
قرار است امسال سه رد پا از چهار رد پا با هلیکوپتر از دره بیرون برده شوند و راهی موزهٔ دنور شوند. سنگهایی که میلیونها سال در آن دره مانده بودند، به دست کسی پیدا شدند که فقط دنبال راهی آسانتر برای بالا رفتن با زانوی تازهعملشدهاش بود.