این محقق دانشگاه کالداس به همراه الکین ای. نوگرا-اوربانو از موسسه هامبولت، سالها وقت صرف کردند تا قطعات این پازل زیستی را کنار هم بگذارند. آنها با تطبیق تحلیلهای DNA و بررسی دقیق خارهای دورنگ و سهرنگی که طولشان به ۵۵ میلیمتر میرسد، ثابت کردند که این موجود نه یک خویشاوند دور، بلکه گونهای منحصربهفرد است که تنها در مرزهای کلمبیا زندگی میکند.
نام این تشی کوچک به افتخار رابرت اس. واس، پستاندارشناس برجسته، انتخاب شده است. این موجود با دمی بلند که بیش از ۷۰ درصد کل بدنش را تشکیل میدهد، برای زندگی میان شاخ و برگ درختان تکامل یافته است؛ دمی که به او اجازه میدهد با مهارتی خاص در ارتفاعات جنگلهای خشک جابهجا شود.
کشف این حیوان ۲۶ تا ۳۳ سانتیمتری، فراتر از یک نام جدید در فهرستهای علمی است. او در مناطقی از شش بخش کلمبیا از جمله کالداس و سانتاندر زندگی میکند که به دلیل گسترش کشاورزی و دامداری، زیستگاههایش به شدت تکهتکه شدهاند. پوست تیره و خارهای پراکنده او، نمادی از بقا در طبیعتی است که بخش بزرگی از آن از دست رفته است.
این موجود شبگرد که از برگها و پوست درختان تغذیه میکند، دههها در برابر دیدگان دانشمندان بود اما دیده نمیشد. اکنون با تایید هویت مستقل آن، تلاشها برای حفاظت از اندک جنگلهای باقیمانده در دره ماگدالنا معنای تازهای یافته است؛ گویی پیوندی میان سنت دیرین موزهداری و ضرورتهای امروز محیطزیست برقرار شده باشد.